آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

«مرگ تمدّن‌ها زمانی فرامی‌رسد که بزرگان، به پرسش‌های تازۀ مردم، پاسخ‌های کهنه بدهند» (ویل دورانت).

انواع اضافه: تعلّقی - غیرتعلّقی


در گروه های اسمی، یکی از انواع وابسته های پسین اسم، مضافٌ اِلَیه است.

از منظرِ رابطۀ مضاف با مضافٌ اِلَیه، اضافه به دو نوع منقسم می گردد:

1. اضافۀ تعلّقی:

بین مضاف و مضافٌ اِلَیه رابطۀ مالکیت یا وابستگی وجود دارد.

چنین اضافه ای را از دو راه می توان تشخیص داد:

الف) اگر مضافٌ اِلَیه را جمع ببندیم، معنای درستی داشته باشد؛ مانند: پرواز پرنده/ که می توان گفت پرواز پرندگان.

ب) اگر جمع بستن مضافٌ اِلَیه کارساز نباشد، این راه را امتحان می کنیم؛ بدین صورت که جای مضاف و مضافٌ اِلَیه را عوض می کنیم. سپس فعل دارد را به کمک می طلبیم. مثال: دیوان سنایی/ سنایی، دیوان دارد.


2. اضافۀ غیرتعلّقی:

اگر اضافه، تعلّقی نباشد و دو قاعدۀ فوق الذّکر را نتوان بر روی آن اِعمال کرد، غیرتعلّقی است؛ مثلاً: کشور آلمان/ کشور آلمان ها (؟) - یا: آلمان، کشور دارد. (؟) می بینیم که هیچ کدام از دو قاعده را برنمی تابد. بنابراین اضافۀ غیرتعلّقی است.


تمرین کنید و انواع اضافه را بیابید:

دست سرنوشت، شاهنامۀ فردوسی، پسر همسایه، روز جمعه، کوزۀ سفال، جام جم.


مأخذ:

وحیدیان کامیار، تقی. (1392)، دستور زبان فارسی (1)، با همکاری غلامرضا عمرانی، تهران: انتشارات سمت، صص 80 و 81.


نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی