آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

«مرگ تمدّن‌ها زمانی فرامی‌رسد که بزرگان، به پرسش‌های تازۀ مردم، پاسخ‌های کهنه بدهند» (ویل دورانت).

رهایی


سپیده سر زد و ما از شب قفس رفتیم / چنان پرنده شدیم و زِ دسترس رفتیم

ز دور آبی دریای عشق پیدا شد / چو رود زمزمه کردیم و یکنفس رفتیم

بهار آمد و تشکیل یک گلستان داد / در این میانه نماندیم و خار و خس رفتیم

نیاز محو شدن بود در تن خاکی / که با شنیدن یک بانگ از جرس رفتیم

در این بهار بمانید شرمتان بادا / خطاست اینکه بگوییدمان عبث رفتیم


سلمان هراتی

***

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی