آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

«مرگ تمدّن‌ها زمانی فرامی‌رسد که بزرگان، به پرسش‌های تازۀ مردم، پاسخ‌های کهنه بدهند» (ویل دورانت).

وابستۀ وابسته (ممیّز)

 

یک گروه اسمی از هسته‌ای تشکیل می شود که می تواند وابسته هم بگیرد. این وابسته می تواند پیشین یا پسین باشد: کتاب – آن کتاب – کتاب داستان

همچنین این وابسته می تواند خود، وابسته بگیرد که بدان وابستۀ وابسته گویند: آدم فوق‌العاده قدبلند

یکی از این موارد، ممیّز است. ممیّز اسمی است که بین صفت شمارشی و موصوف آن برای شمارش تعداد، وزن، و اندازه می آید و وابستۀ صفت شمارشی است. ممیّز با عدد همراه خود، یکجا وابستۀ هسته می شود: دو دستگاه وانت

نکته:

1.      ممیّز گاهی چیزی به معنا نمی افزاید و می توان آن را حذف کرد؛ یعنی وجود آن اختیاری است: دو جلد کتاب – دو کتاب

2.      امّا گاهی وجود آن اجباری است: صد گرم زعفران

3.      همیشه دور هسته خط بکشید و اینگونه آن را مشخّص کنید. وابسته ها را هم زیرش خط بکشید و با فلش به هسته متّصل نمایید.

تمرین: در هر یک از گروه های زیر، هسته، وابسته و نوع آن را مشخّص کنید:

دو کیلو عدس، شش متر پارچه، یک دست نعلبکی، شانزده نفر شتر، چهار تخته قالی دستباف

 

مأخذ:

وحیدیان کامیار، تقی. (1392)، دستور زبان فارسی (1)، با همکاری غلامرضا عمرانی، تهران: انتشارات سمت، ص 88.


نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی