آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

قرآن شناسی، ادبیّات فارسی و زبان شناسی

آهوی کوهی

«مرگ تمدّن‌ها زمانی فرامی‌رسد که بزرگان، به پرسش‌های تازۀ مردم، پاسخ‌های کهنه بدهند» (ویل دورانت).

(تو همانی)


تو همانی که دلم لک زده لبخندش را / او که هرگز نتوان یافت همانندش را

منم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کرد / غزل و عاطفه و روح هنرمندش را

 از رقیبان کمین کرده عقب می‌ماند / هر که تبلیغ کند خوبی دلبندش را

 مثل آن خواب بعید است ببیند دیگر / هر که تعریف کند خواب خوشایندش را

 مادرم بعد تو هی حال مرا می‌پرسد / مادرم تاب ندارد غم فرزندش را

 عشق با اینکه مرا تجزیه کرده‌ست به تو / به تو اصرار نکرده‌ست فرآیندش را

قلب من موقع اهدا به تو ایراد نداشت / مشکل از توست اگر پس زده پیوندش را

 حفظ کن این غزلم را که به زودی شاید / بفرستند رفیقان به تو این بندش را

 منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر / بین موهای تو گم کرد خداوندش را

(کاظم بهمنی)


نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی